Sejm RP ustanowił rok 2025 rokiem Antoniego Słonimskiego, przede wszystkim poety, a naprawdę człowieka wielu talentów. Twórca urodził się 130 lat temu, a zmarł w 1976 roku. Przed wojną współtworzył kawiarnię literacką „Pod Picadorem” i współpracował z grupą poetycką Skamander. Po wybuchu II wojny światowej opuścił Polskę i dalej aktywnie działał na emigracji. W uchwale czytamy o nim:

Po powrocie do kraju Antoni Słonimski został prezesem Związku Literatów Polskich oraz członkiem zarządu polskiego PEN Clubu, ale szybko popadł w niełaskę partii. Wykorzystywał swoją pozycję do walki o prawa materialne twórców i bronił wolności słowa, jednak fakt, iż

był uważany za jeden z największych autorytetów moralnych, nie uchronił jego książek i felietonów przed konfiskatą czy cenzurą. Odkąd angażował się w działania opozycyjne, Służba Bezpieczeństwa podsłuchiwała jego rozmowy, czytała listy i śledziła niemal każdy ruch. W 1964 roku złożył w kancelarii premiera List 34 – protest przeciwko cenzurze, w wyniku czego wydano wobec niego zakaz druku i wyjazdów zagranicznych. Po wydarzeniach Marca 1968 roku pisarz padł ofiarą zainicjowanej przez Władysława Gomułkę nagonki antysemickiej, a jego nazwisko kompletnie zniknęło ze środków masowego przekazu.

Gdy Antoni Słonimski zmarł 4 lipca 1976 roku, nie wolno było drukować klepsydr informujących o jego pogrzebie. Cenzura po raz ostatni dotknęła poetę, kiedy jego samego już nie było. Pozbawione ingerencji cenzorów dzieła autora można było przeczytać dopiero w wolnej Polsce.

Wiersz „Alarm” we współczesnej interpretacji muzycznej:

https://www.youtube.com/watch?v=1GFsRnGGV3w

Więcej o Antonim Słonimskim dowiecie się z gazetki ściennej przy sali 26.

Hanna Bernal, Aneta Gromanowska, Joanna Tomczak